Sprzedaż hurtowa koreańskich kosmetyków w Niemczech

Właścicielka sklepu z Lipska pisze z sytuacją, którą widzimy co kilka tygodni: dm otworzył koreańską półkę dwie ulice dalej, jej klientki pytają o marki z TikToka, a ona chce wiedzieć, czy zamawiać bezpośrednio z Korei, czy ze stanów magazynowych w UE. Cztery niemieckie reguły rozstrzygają większość tej kwestii, zanim w ogóle dojdzie do ceny: wymóg językowy, rejestr opakowań, zgłoszenie celne i mechanizm VAT, który decyduje o tym, kto finansuje import.

Niemcy to największy rynek na kontynencie, a drogerie sieciowe dotarły do K-beauty jako pierwsze. Niezależnemu sklepowi to nie przeszkadza, o ile przestanie próbować być tańszym dm.

W skrócie

Kosmetyki sprzedawane w Niemczech muszą mieć po niemiecku zawartość nominalną, minimalny termin trwałości, środki ostrożności i funkcję produktu (§ 4 Kosmetik-Verordnung, w brzmieniu z 19 grudnia 2025); opakowanie wyłącznie po koreańsku lub angielsku nie może trafić do sprzedaży, dopóki nie zostanie dodatkowo oznakowane.
Niemiecki VAT na kosmetyki wynosi 19 % (§ 12 UStG). Zakup od unijnej hurtowni na podstawie ważnego niemieckiego numeru VAT jest fakturowany bez VAT i rozliczany przez nabywcę w jego deklaracji; import bezpośredni z Korei oznacza VAT importowy od towaru i frachtu przy odprawie, chyba że konto odroczeń przesuwa go na 26. dzień drugiego następnego miesiąca (§ 21 Abs. 3a UStG).
Kto jako pierwszy wprowadza zapakowane towary do obrotu na rynku niemieckim, importerzy również, musi zarejestrować się w rejestrze opakowań LUCID na podstawie Verpackungsgesetz, zanim wyjdzie pierwszy karton, i zawrzeć umowę z systemem dualnym na opakowania konsumenckie.

Sieci były pierwsze i właśnie to jest szansa

Stowarzyszenie branżowe IKW podało 3 grudnia 2025, że krajowa sprzedaż produktów do pielęgnacji urody i domu wzrosła w 2025 roku o 5,5 % do 23,9 mld euro, a pielęgnacja skóry i twarzy była najszybszym segmentem z wynikiem +11,1 %. Koreański udział w tym wzroście jest już na drogeryjnej półce: dm prowadzi kategorię Koreanische Kosmetik ze stronami marek Beauty of Joseon i Missha oraz serami poniżej 20 euro, Rossmann i Müller prowadzą tę samą kategorię online, a Rossmann w październiku 2025 wprowadził na półkę linię K-Beauty pod własną marką Isana. Nie znaleźliśmy sieci aptek oferującej koreańskie marki na większą skalę, więc Apotheke traktujemy jako kanał do przetestowania. Zasady obowiązujące w każdym państwie członkowskim opisuje ogólnounijny przewodnik kupca po hurtowym zakupie koreańskiej pielęgnacji.

Sieci wyznaczają cenę referencyjną dla dwudziestu czy trzydziestu SKU, które mają w ofercie, a sklep, który ten sam serum wystawi o trzy euro drożej, traci tę klientkę na dobre. Nie należy wystawiać tego, co ma dm. Asortyment warto budować wokół tego, co drogerie pomijają: drugiej i trzeciej linii marki, sztyftów z filtrem, ampułek, zestawów masek w płachcie, setów oraz doradztwa, którego półka nie zapewni. Drogeria edukuje klientkę, a Państwa sklep sprzedaje jej kolejny krok.

Co musi być po niemiecku i kto to sprawdza

Art. 19 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 pozostawia język etykiety krajowi, w którym produkt trafia do użytkownika końcowego, a Niemcy skorzystały z tego w § 4 Kosmetik-Verordnung: zawartość nominalna, trwałość, środki ostrożności i funkcja muszą być po niemiecku. Lista składników pozostaje w INCI. Art. 19 ust. 1 lit. a dodaje nazwę i adres w UE osoby odpowiedzialnej oraz, w przypadku importu, kraj pochodzenia.

Nadzór sprawują organy krajów związkowych (Länder); federalny BVL jest niemieckim punktem kontaktowym dla portalu CPNP i współpracy unijnych organów ds. kosmetyków. Jedna reguła jest wyłącznie niemiecka i prawie nikt o niej nie wie: § 3 Kosmetik-Verordnung nakłada na każdego, kto importuje kosmetyki do Niemiec, obowiązek zgłoszenia miejsca importu organowi nadzoru przed pierwszym importem, a jego pominięcie jest wykroczeniem administracyjnym według § 9. Przy towarze z Korei należy to zrobić; przy towarze z hurtowni w innym kraju UE warto zapytać pisemnie organ właściwego Landu, czy zgłoszenie obowiązuje.

Pułapka tkwi w rozwiązaniu. Własna niemiecka naklejka spełniająca wymogi § 4 sprawia, że zgodnie z art. 13 ust. 3 stają się Państwo podmiotem zgłaszającym, który musi złożyć przetłumaczoną etykietę w CPNP, mimo że tłumaczenie nie czyni Państwa osobą odpowiedzialną. Najlepiej kupować towar, który ma już niemieckie teksty, albo wliczyć pracę z CPNP w koszt zamówienia.

Dwie faktury: stan UE kontra import bezpośredni

Od unijnej hurtowni mechanika jest prosta. Do zamówienia podaje się dostawcy numer USt-IdNr z Bundeszentralamt für Steuern; faktura nie zawiera VAT i pokazuje oba numery VAT jako wewnątrzwspólnotową dostawę, a Państwo księgują 19 % VAT z nabycia i odliczają go jako podatek naliczony w tej samej Voranmeldung. Bez numeru VAT, w którym to położeniu nowy sklep zostawia program Kleinunternehmer, dostawca nalicza VAT swojego kraju, na przykład 20 % z Austrii, i nie można go odzyskać.

Import z Korei na własną rękę wymaga numeru EORI i zgłoszenia celnego, a cło rzadko stanowi problem: TARIC na dzień 1 września 2026 pokazuje 0 % dla HS 3304, więc sera, kremy i produkty z filtrem wjeżdżają bez cła, z umową handlową lub bez niej. Problemem jest VAT importowy. Jego podstawą jest wartość celna plus fracht i koszty obsługi do pierwszego miejsca przeznaczenia w Niemczech (§ 11 Abs. 3 UStG), więc przy frachcie lotniczym, gdzie fracht bywa jedną trzecią faktury, podstawa wyraźnie przekracza kwotę zapłaconą dostawcy. Płaci się go przy odprawie przez konto spedytora, z opłatą, albo przez własne Aufschubkonto na podstawie art. 110 lit. b unijnego kodeksu celnego: cło jest wymagalne 16. dnia następnego miesiąca, VAT importowy 26. dnia drugiego następnego miesiąca, a zabezpieczenie nie jest wymagane, gdy VAT importowy podlega pełnemu odliczeniu. Zoll nie publikuje wolumenu, jakiego Hauptzollamt oczekuje przed przyznaniem konta, dlatego przed złożeniem wniosku warto zapytać pisemnie. Jeśli nie da się wykazać miesięcznego rytmu importu, lepiej zrezygnować z konta odroczeń i kupować towar ze stanów UE; wtedy VAT importowy staje się problemem płynności hurtowni. Austria rozwiązuje to polem wyboru w zgłoszeniu celnym, co jest jednym z powodów, dla których Wiedeń działa jako hub, jak wyjaśnia przewodnik po hurtowym zakupie koreańskich kosmetyków w Austrii.

Opakowania: LUCID przed pierwszym kartonem

Verpackungsgesetz wiąże obowiązki producenta z podmiotem, który jako pierwszy wprowadza zapakowane towary do obrotu handlowego na rynku niemieckim, a import to właśnie robi. Należy zarejestrować się w rejestrze LUCID prowadzonym przez Zentrale Stelle Verpackungsregister na verpackungsregister.org, zanim wyjdzie pierwsza sztuka, zawrzeć umowę z systemem dualnym dla każdego opakowania, które trafia do konsumenta (tubka, pudełko, karton wysyłkowy), i zgłaszać ilości. Nie warto szukać zwolnienia dla małych wolumenów: najpierw rejestracja, potem licencja.

Kto ponosi ten obowiązek, zależy od miejsca, w którym towar wjechał do Niemiec. Niemiecka hurtownia, która zaimportowała towar, jest producentem w odniesieniu do opakowania produktu; Państwu zostają tylko kartony dokładane do własnych zamówień internetowych. Przy zakupie od hurtowni w Austrii lub Holandii i przewiezieniu towaru przez granicę LUCID spoczywa w całości na Państwu. Inne kraje prowadzą własne rejestry i opłaty, opisane w przewodniku o EPR dla opakowań.

Trzy rzeczy, które psują pierwsze niemieckie zamówienie

Naklejka: towar od hurtowni obsługującej całą UE przychodzi z elementami z § 4 po włosku lub holendersku, a kupujący dowiaduje się o tym od inspektora. Przed zapłatą należy zapytać pisemnie, w jakim języku wydrukowano informacje na sztuce.

Numer VAT: nowy sklep nadal objęty zasadą Kleinunternehmer zamawia towar za 4 000 euro w innym kraju UE, dostaje fakturę z zagranicznym VAT w wysokości 20 % lub 21 % i nie ma jak go odzyskać.

Gotówka przy bezpośredniej przesyłce lotniczej: spedytor opłaca VAT importowy od podstawy zawyżonej frachtem, fakturuje go z opłatą, a środki czekają do przetworzenia kolejnej Voranmeldung. Widzimy pierwsze zamówienia, w których VAT importowy wraz z opłatami przewyższa rabat, który sprawiał, że zakup bezpośredni wyglądał atrakcyjnie.

Lista kontrolna pierwszego niemieckiego zamówienia

PIERWSZE NIEMIECKIE ZAMÓWIENIE, LISTA KONTROLNA (2026-09-02)

Przed zamówieniem
[ ] USt-IdNr w posiadaniu i przesłany dostawcy wraz z zamówieniem
[ ] Numer EORI (tylko import bezpośredni)
[ ] Numer LUCID; podpisana umowa z systemem dualnym dla opakowań konsumenckich
[ ] Dostawca potwierdza pisemnie: zawartość, trwałość, środki ostrożności, funkcja po niemiecku na każdej sztuce (§ 4 KosmetikV)
[ ] Dostawca potwierdza pisemnie: nazwa i adres w UE osoby odpowiedzialnej na każdej sztuce, podany kraj pochodzenia
[ ] Decyzja odnotowana: odsprzedaż z etykietą w stanie dostarczonym (bez obowiązku CPNP) lub tłumaczenie (zgłoszenie CPNP, art. 13 ust. 3)
[ ] W zamówieniu nic, co dm, Rossmann lub Müller oferują w niższej cenie półkowej

Tylko import bezpośredni
[ ] Miejsce importu zgłoszone organowi Landu (§ 3 KosmetikV)
[ ] Kod HS potwierdzony dla każdej pozycji (3304 = 0 % cła; 3307 = 6,5 % bez deklaracji pochodzenia)
[ ] VAT importowy przy odprawie: konto spedytora (zapytać o opłatę) lub własne Aufschubkonto (zatwierdzone)

Po dostawie
[ ] Zakup w UE: faktura bez VAT i z oboma numerami VAT. Import bezpośredni: rachunek celny zgodny z fakturą plus fracht
[ ] VAT z nabycia i VAT naliczony zaksięgowane w tej samej Voranmeldung
[ ] Ilości opakowań zgłoszone w LUCID

Pytania kupujących

Czy od koreańskiej pielęgnacji importowanej do Niemiec pobiera się cło?

W większości przypadków nie. TARIC na dzień 1 września 2026 pokazuje 0 % cła dla państw trzecich dla HS 3303, 3304, 3305 i 3306, więc umowa UE-Korea nie przynosi oszczędności przy serach, kremach, produktach z filtrem ani szamponach. Wyjątkiem są dezodoranty, produkty do kąpieli, chusteczki oczyszczające i płynne środki myjące z pozycji 3307 (6,5 %) oraz 3401 30 (4 %), a powyżej 6 000 euro na przesyłkę deklarację pochodzenia znoszącą cło może wystawić wyłącznie koreański upoważniony eksporter.

Czy potrzebuję własnej osoby odpowiedzialnej, jeśli kupuję od hurtowni w UE?

Nie. Zgodnie z art. 4 ust. 5 rozporządzenia 1223/2009 osobą odpowiedzialną jest importer, który wprowadził towar do UE, a detalista kupujący ze stanów unijnych jest dystrybutorem z obowiązkami kontrolnymi z art. 6: nazwa i adres osoby odpowiedzialnej, numer partii, lista składników i elementy w języku niemieckim muszą być obecne, a termin trwałości nie może minąć. Obowiązki rosną z chwilą, gdy sprzedają Państwo pod własną marką lub sami tłumaczą etykietę.

Czy potrzebuję LUCID, jeśli sprzedaję tylko we własnym sklepie, nie online?

Tak, jeśli to Państwo jako pierwsi wprowadzili zapakowany produkt na rynek niemiecki, co obejmuje każdy import bezpośredni i każdy towar kupiony od hurtowni w innym kraju UE. Rejestr nie rozróżnia sprzedaży w sklepie i w sieci. Niemiecka hurtownia, która zaimportowała towar, ponosi obowiązek dla opakowania produktu; kartony wysyłkowe i pudełka prezentowe dokładane przez Państwa pozostają do zarejestrowania i licencjonowania po Państwa stronie.

Źródła

Fakty sprawdzone 2 września 2026 na podstawie powyższych źródeł.

Czytaj także

Przewodniki po krajach Sprzedaż hurtowa koreańskich kosmetyków we Włoszech Czytaj →Przewodniki po krajach Sprzedaż hurtowa koreańskich kosmetyków we Francji Czytaj →

Czy samodzielnie zaopatrujesz się w produkty tych marek?

Ceny hurtowe zostaną odblokowane po zatwierdzeniu Państwa konta handlowego. Weryfikacja trwa od jednego do dwóch dni roboczych.

Załóż konto Zobacz warunki