Etykietowanie w UE dla koreańskich kosmetyków: co musi znajdować się na opakowaniu i kto to umieszcza

Karton koreańskiego toniku trafia do sklepu w Linzu. Opakowanie jest piękne: z przodu widnieje napis w alfabecie hangul, z tyłu, tekst marketingowy w języku angielskim, a na boku, niewielka etykieta ze składem w języku koreańskim. Właścicielka nakleja na nim swoją cenę i stawia na półce. To, co właśnie wprowadziła na rynek UE, jest, w świetle rozporządzenia w sprawie produktów kosmetycznych, produktem bez etykiety. Fakt, że jest to autentyczny produkt koreański, faktycznie zgłoszony przez kogoś gdzieś i rzeczywiście bezpieczny, niczego w tej kwestii nie zmienia.

Artykuł 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 wymienia informacje, które muszą znajdować się na pojemniku i opakowaniu kosmetyku. Koreańskie opakowanie detaliczne, przygotowane na rynek krajowy, prawie w ogóle nie spełnia tych wymogów w formie akceptowanej przez UE. Luka między nimi to miejsce, w którym panuje nadmierne etykietowanie, i jest to praca, a nie naklejka z ceną.

Wersja skrócona

• Na pojemniku i opakowaniu musi znajdować się siedem elementów zapisanych nieusuwalnym, czytelnym pismem, w tym imię i nazwisko oraz adres osoby odpowiedzialnej w UE, a w przypadku importu, kraj pochodzenia (art. 19 ust. 1).
• Cztery z nich muszą być w języku państwa członkowskiego, w którym produkt jest sprzedawany: zawartość nominalna, trwałość, środki ostrożności i funkcja (art. 19 ust. 5). Sprzedaż do trzech krajów może oznaczać trzy języki na jednym opakowaniu.
• Koreańskie opakowanie detaliczne wymaga dodatkowego oznakowania, zanim będzie można je legalnie sprzedawać w UE. Jest to koszt jednostkowy tłumaczenia, druku i nakładania etykiet, który rośnie wraz z każdym nowym rynkiem.

Siedem elementów w tłumaczeniu na to, co oznaczają dla koreańskiego opakowania

Porównaj tę listę z typowym koreańskim opakowaniem, a zobaczysz, ile pracy trzeba włożyć. Nazwisko i adres osoby odpowiedzialnej: brak, ponieważ opakowanie zostało wydrukowane dla Seulu, a to właśnie ten element jednoznacznie decyduje o zgodności z prawem, przy czym w przypadku importu podawany jest kraj pochodzenia. Zawartość nominalna wyrażona wagowo lub objętościowo: zazwyczaj obecna, często przydatna. Data minimalnej trwałości lub symbol PAO otwartego słoika, gdy trwałość przekracza 30 miesięcy: koreańskie opakowania wykorzystują daty produkcji i własne konwencje, omówione w artykule „Jak czytać koreańskie kody partii”, więc ten element zazwyczaj należy dodać. Środki ostrożności dotyczące stosowania, co najmniej te określone w załącznikach: brakuje w językach UE. Numer partii: obecny na koreańskich opakowaniach i jeden z niewielu elementów, które nie wymagają dodatkowych działań. Funkcja produktu, jeśli nie wynika ona w sposób oczywisty z prezentacji: koreańska „skin” lub „esencja” nie jest oczywista dla babci z Graz, dlatego należy to doprecyzować. Oraz lista składników, zatytułowana „składniki”, w kolejności malejącej, z oznaczeniem nanocząsteczek i numerami CI: koreańskie listy INCI często dają się sprawnie przetłumaczyć, ale muszą znajdować się na opakowaniu, we właściwym formacie, a nie na stronie internetowej.

Zasada dotycząca języka oraz koszty sprzedaży w trzech krajach

Artykuł 19 ust. 5 określa język, w którym należy podać zawartość nominalną, trwałość, środki ostrożności i funkcję, zgodnie z przepisami państwa członkowskiego, w którym produkt jest udostępniany użytkownikowi końcowemu. Nie państwo importu: państwo sprzedaży. Opakowanie sprzedawane w Austrii i Niemczech wymaga języka niemieckiego. Dodaj Francję, a do tych elementów potrzebny będzie francuski. Dodaj Włochy, trzeci zestaw.

W tym miejscu zmienia się ekonomika jednostkowa. Nadmierne etykietowanie serum na jeden rynek to koszt projektu, nakładu i aplikacji na jednostkę. Obsługa trzech rynków albo potraja ilość naklejek, albo wymusza wielojęzyczny projekt, który konkuruje z opakowaniem o miejsce. To również pułapka dla dystrybutora: przetłumacz z własnej inicjatywy dowolny element etykiety na potrzeby drugiego rynku, a art. 13 ust. 3 nakłada na Ciebie obowiązek zgłoszenia tego produktu do CPNP, mimo że nadal nie jesteś osobą odpowiedzialną. Większość małych sprzedawców prowadzących działalność transgraniczną dowiaduje się o tym dopiero po fakcie. Artykuł towarzyszący na temat tego, co oznacza CPNP, gdy opakowanie jest już opatrzone koreańską etykietą, omawia ten mechanizm.

Kto co dodaje w dwóch modelach zakupów

Kupując bezpośrednio z Korei, jesteś importerem i osobą odpowiedzialną, a cała lista jest Twoim dziełem: tłumaczenie, projekt etykiety, druk, aplikacja i powiadomienie, które się pod nią znajduje. Przy zakupie od hurtownika z UE opakowanie jest już opatrzone etykietą z adresem osoby odpowiedzialnej hurtownika, a Państwa obowiązek ogranicza się do kontroli dystrybutora zgodnie z art. 6: należy zweryfikować adres osoby odpowiedzialnej i pochodzenie, numer partii, listę składników i elementy językowe, zanim produkt trafi na półkę, i nie wolno sprzedawać go po upływie terminu przydatności do spożycia.

Ta kontrola to dwuminutowa czynność na każdy produkt, wykonywana jednorazowo przy przyjęciu towaru. Włącz to do rutynowej procedury odbioru, ponieważ stwierdzenie „hurtownik zajmuje się etykietowaniem” jest prawdziwe tylko do momentu, gdy inspektor nadzoru rynku zapyta, kto zweryfikował opakowanie, a odpowiedź „założyłem” nie jest zgodna z rozporządzeniem. Pełna procedura weryfikacji, w tym dokumenty, których należy zażądać od dostawcy, znajduje się na liście kontrolnej dokumentów dostawcy.

Kontrola przy odbiorze

KONTROLA ETYKIET PRZY PRZYJĘCIU TOWARU (2 minuty na produkt, jednorazowo)

1. Nazwa RP + adres w UE na opakowaniu? (oraz pochodzenie „Made in Korea”)
2. Czy podany jest numer partii / referencyjny?
3. Czy jest obecna lista składników opatrzona nagłówkiem „Składniki”?
4. Trwałość: czy data lub okres trwałości po otwarciu (PAO) jest podana i nie została przekroczona?
5. Język: treść, trwałość, środki ostrożności, działanie
   czytelne w języku (językach) MOJEGO kraju?
6. Czy funkcja jest oczywista lub określona dla klienta NA TYM rynku?

Każda odpowiedź „nie” -> odizolować zapas, wysłać e-maila do dostawcy,
nie umieszczaj na półce „tymczasowo”. Tymczasowość jest przyczyną kar.
Sprzedaż do drugiego kraju z własną naklejką?
-> masz obowiązek zgłoszenia tego produktu zgodnie z art. 13 ust. 3.

Pytania, które zadają kupujący

Czy mogę nakleić zgodną z wymogami etykietę na tylny panel z informacjami w języku koreańskim?

Tak, nakładanie etykiety jest standardowym rozwiązaniem, o ile jest ona nieusuwalna, łatwo czytelna i widoczna, a podstawowe obowiązkowe informacje nadal są widoczne tam, gdzie jest to wymagane. Naklejka musi zawierać wszystkie brakujące informacje: adres osoby odpowiedzialnej, elementy językowe, okres trwałości oraz listę składników, jeśli na opakowaniu brakuje takiej listy w formacie UE. Nie może ona jednak niczego certyfikować: etykieta jest widocznym elementem notyfikacji i dokumentacji bezpieczeństwa, które muszą istnieć w tle, w przeciwnym razie nawet najładniejsza naklejka w Europie niczego nie zmieni.

Marka twierdzi, że opakowanie jest „wersją UE”. Co jeszcze muszę sprawdzić?

Wszystko z listy kontrolnej sześciu punktów, ponieważ „wersja UE” to sformułowanie marketingowe, a nie status prawny. Wiele tak zwanych wersji UE ma angielski panel, który nie spełnia żadnych krajowych przepisów językowych w krajach, do których faktycznie sprzedajesz, lub adres osoby odpowiedzialnej, który okazał się usługą skrzynki pocztowej bez żadnych dokumentów. Dowodem jest samo opakowanie: dwie minuty poświęcone na każdy produkt powiedzą Ci więcej niż wiersz w katalogu dostawcy.

Czy próbki i bezpłatne próbki wymagają pełnej etykiety?

Próbki i opakowania jednorazowego użytku są zwolnione z wymogu podawania zawartości nominalnej, a gratisy mają pewne ułatwienia, ale adres RP, elementy językowe związane z bezpieczeństwem i trwałość nadal mają znaczenie w praktyce i powinny być obecne na wszystkim, co klient może zabrać do domu. Przy odbiorze towarów traktuj mini tak samo jak produkty pełnowymiarowe; lista kontrolna zajmuje te same dwie minuty, a logika wyłączeń nikogo nie chroni, gdy klient źle zareaguje na nieoznakowany pojemnik.

Źródła

• EUR-Lex, rozporządzenie (WE) nr 1223/2009 w sprawie produktów kosmetycznych, wersja skonsolidowana 2025
• Komisja Europejska, Portal zgłoszeń produktów kosmetycznych, 2026

Wymogi dotyczące etykietowania zostały sprawdzone pod kątem zgodności z tekstem rozporządzenia w dniu 2 września 2026 r.